بعضی از تصاویر نیازی به توضیح ندارند و می شود یک کتاب راجبشون نوشت.
بعضی از تصاویر نیازی به توضیح ندارند و می شود یک کتاب راجبشون نوشت.
امید انسانیت آزادی
من امید جمشیدی هستم، خیلی‌ها من را با نام Omid57 می‌شناسند. اینجا از حقوق بشر، عدالت و آزادی می‌نویسم – و از چیزهایی که این روزها ذهنم را درگیر کرده.
اگر ترس معنایی داشته باشد، از من است، نه در من.
تازه‌ترین یادداشت‌ها
خاورمیانه مثل بمبی است که هر لحظه ممکن است منفجر بشود و هیچ کس در…
یکی از دردهای زندگی من این است که در عصری زندگی می‌کنم که در تمام…
تا دیوار بی‌عدالتی فرو نریزد، دست برنمی‌دارم.
مواضع من
من صدای خودم هستم
به‌عنوان کسی که سی سال است در خط مقدم ایستاده، رضا پهلوی را نه نماینده خودم می‌دانم و نه وکیل خودم. به هیچ حزب و گروهی وابسته نیستم و از هر چیزی که درست بدانم دفاع می‌کنم، فرقی نمی‌کند چه کسی آن را بگوید.
نه به جنگ
کسی که از گزینه نظامی علیه کشور خودش حمایت می‌کند، فقط همان استبدادی را تکرار می‌کند که ما می‌خواهیم از آن عبور کنیم.
نه به اعدام
ثبت می‌کنم که هنوز کجای دنیا اعدام می‌کنند و یاد کسانی را زنده نگه می‌دارم که قربانی‌اش شدند.
چیزهایی که برایشان ایستاده‌ام
- انسانیت
- دین من انسانیت است. فرقی نمی‌کند کجا به دنیا آمده‌ای یا به چه باور داری؛ اول انسانی، و همین برای من کافی است.
- عدالت
- از سال ۲۰۲۲ در دادگاه‌های آلمان با تبعیض نژادی می‌جنگم. خیلی‌ها گفتند ولش کن؛ ول نمی‌کنم، چون این کار را برای نسل بعد و همه‌ی قربانیان تبعیض می‌کنم.
- آزادی
- از ۱۹۹۸ برای ایرانی آزاد صدا بلند کرده‌ام؛ ایرانی که در آن هیچ‌کس به خاطر حرفش زندانی یا اعدام نشود.
- امید
- تا وقتی کسی کنارمان ایستاده، هیچ چیز از دست نرفته. می‌خواهم امید را به کسانی برگردانم که دیگر به فردا باور ندارند.